Ο εγγραμματισμός σε θέματα
ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ εφήβων
μάς αφορά όλους,
ειδικά όσοι είμαστε παρόντες/-ουσες σε περιβάλλοντα με παιδιά εφηβικής και μετεφηβικής ηλικίας.
Οφείλουμε δέσμευση στην παρατήρηση, ανίχνευση και περαιτέρω διερεύνηση ζητημάτων που τους αφορούν.
Η δυναμική των παρεμβάσεων αποζητά συμπόρευση με γονείς/κηδεμόνες, αλλά και με τις κοινότητες που υπάρχουμε ώστε να δημιουργήσουμε περιβάλλοντα
ΠΡΟΛΗΨΗΣ και ΑΝΑΧΑΙΤΙΣΗΣ
ΜΟΙΡΑΙΩΝ δράσεων.
Φτάσαμε σε μια εποχή που τα όρια είναι ελαστικά και οι ποιότητες φθίνουν,
μια πραγματικότητα που μας επιτρέπει ΜΟΝΟ μια μόνιμη επιφυλακή που είναι εξουθενωτική για όλους.
Στο σχολείο μας
Γυμνάσιο Κορινού προσπαθούμε συλλογικά να μελετήσουμε με εργαλεία επιστημονικά, αλλά και με μεθόδους καθοδήγησης από ειδικούς τις ιδιαιτερότητες που αντιλαμβανόμαστε με φροντίδα, αλλά και εναλλακτικές δημιουργικές προσεγγίσεις.
Ο ρόλος του εκπαιδευτικού
έχει αναλάβει υποχρεώσεις και ευθύνες μεγαλύτερες από τα αντικείμενα μελέτης που μας αναλογούν.
Οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας —ψυχολόγος και κοινωνική λειτουργός— έρχονται στα σχολεία μας μια φορά την εβδομάδα και κάθε μέρα αναλαμβάνουν ένα διαφορετικό σχολείο για να επιβλέψουν ζητήματα που παρουσιάζονται,
είναι πολλά και αρκετά από αυτά μέγιστα που χρήζουν ιδιαίτερη φροντίδα.
Αν δούμε τα νούμερα θα αντιληφθούμε πως πρόκειται για 600-1200 μαθητές/-ριες την εβδομάδα, αν υπολογίσουμε πως χρήζουν προστασία μόνο το 5% των περιπτώσεων, ένα αυθαίρετο νούμερο, αντιλαμβανόμαστε πως πρόκειται για ένα ποσοστό 30-60 περιπτώσεων.
Καταλαβαίνουμε πως μια μέρα εργασίας σε ένα σχολείο δεν μπορεί παρά να αναλάβει ένα πολύ μικρό ποσοστό ατόμων που χρειάζονται παραπομπή σε μια άλλη δομή επίβλεψης και φροντίδας.

Ακολουθεί περίληψη της εργασίας μας που παρουσιάστηκε σε συνέδριο στο ΕΚΠΑ
Η προφορική ανακοίνωση επικεντρώθηκε στην ανάλυση ποιοτικών δεδομένων που αφορά τα ζητήματα άγχους των μαθητών/-ριων μας.
Ζητήσαμε από τους μαθητές/-ριες μας να καταγράψουν ανώνυμα τι τους αγχώνει,
η ανωνυμία προέτρεψε την καταγραφή των συμβάντων, κατηγοριοποιήθηκε κι έπειτα προβάλαμε τους τρόπους παρέμβασης.
Αν με ρωτάτε,
ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ.
Είμαστε όμως στο σχολείο μας παρόντες/-ουσες,
ΕΣΕΙΣ;

19 Μαρτίου 9:00 – 10:30 ΜΒΕ Αίθουσα 3 και Παρεμβάσεις
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΗΣ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Χοχλιούρου Ε., (ΠΕ 06) Συντονίστρια Εργαστηρίων Δεξιοτήτων - Σύμβουλος Σχολικής Ζωής, Λάιου Μ., (ΠΕ 11) Δ/ντρια Γυμνασίου Κορινού, Γατσίου Ο., (ΠΕ 02), Γκανιάτσα Λ., (ΠΕ 01), Μέρμηγκα Σ., (ΠΕ 23), Καραγιάννη Μ., (ΠΕ 02), Μασταγκά Π., (ΠΕ 03), Λαζός Χ., (ΠΕ 04), Συμεωνίδου Β., (ΠΕ 30), Υφαντίδου Λ., (ΠΕ 02.ΕΑΕ), ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΟΡΙΝΟΥ ΠΙΕΡΙΑΣ
Η εργασία διερευνά τις ψυχικές προκλήσεις των μαθητών/-τριών ενός επαρχιακού σχολείου με έμφαση στην ανίχνευση προβλημάτων, την κατηγοριοποίηση των θεμάτων και τις προτεινόμενες παρεμβάσεις σε επίπεδο σχολικής μονάδας. Ζητήθηκε από τους μαθητές/-τριες στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων (ΕΔ) να αποκριθούν στο ερώτημα: «Τι σας προκαλεί άγχος ή στεναχώρια;» Με βάση τις απαντήσεις προκύπτουν οι ακόλουθες θεματικές ενότητες: 1. Αυτοεκτίμηση και Αυτοεικόνα: αίσθηση μη προτεραιότητας, ανασφάλειες σχετικά με την εμφάνιση και την αποδοχή από τους άλλους, 2. Σχολική Πίεση, Διαχείριση Άγχους και Χρόνου: έντονο άγχος για βαθμούς, εξετάσεις, και φόβος κριτικής ή αποτυχίας, 3. Κοινωνικές Σχέσεις - Εκφοβισμός και Αποδοχή: κοροϊδίες, μοναξιά, αποκλεισμός από την ομάδα, θυμός προς φίλους, 4. Ψυχική υγεία στην Καθημερινότητα: άγχος, στρες, συναισθηματικές εκρήξεις, θλίψη, 5. Φυσιολογικές Επιδράσεις: πρόωρο ξύπνημα, κόπωση από προπονήσεις, 6. Οικογένεια και Ευρύτερο Περιβάλλον: ανησυχίες για την οικογένεια, την κοινωνία και το σχολικό περιβάλλον, 7. Τεχνολογία και Ψηφιακή πίεση: videogames, social media, 8. Θέματα Θανάτου και Απώλειας: θάνατος κοντινών προσώπων. Η ανάλυση βασίζεται σε ποσοτικές και ποιοτικές εκτιμήσεις του περιεχομένου με περιγραφική και συνεκτική ταξινόμηση, ώστε να απεικονιστούν τα σημεία όπου το σχολικό περιβάλλον συμβάλλει στην ψυχική πίεση ή αντίθετα, στηρίζει την ανάκαμψη. Οι παρεμβάσεις περιλαμβάνουν προγράμματα ενίσχυσης αυτοεκτίμησης, τεχνικές διαχείρισης άγχους, ευέλικτες μορφές αξιολόγησης και πρωτόκολλα κατά του εκφοβισμού. Η συνεργασία σχολείου-οικογένειας, η ενημέρωση καθηγητών για ευαισθητοποίηση των ιδιαιτεροτήτων των μαθητών/-ιών, η δημιουργία ασφαλών χώρων έκφρασης συναισθημάτων και η ενίσχυση της ενασχόλησης των μαθητών/-τριών με τα κοινά του σχολείου ενθαρρύνουν την υγιή ανάπτυξη και καλλιέργεια θετικών στάσεων των μαθητών/-τριών, όπως και την ομαλή λειτουργία του σχολείου. Η μελέτη κατέληξε πως υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης στο πλαίσιο της ενίσχυσης του σχολικού περιβάλλοντος και θωράκισης της δυναμικής των μελλόντων των μαθητών. Η δυναμική των εμπλεκομένων και των διαφορετικών περιβαλλόντων ενισχύει τη σύμπραξη με ειδικούς της σχολικής ψυχολογίας και κάνει αναγκαία την καθιέρωση μονίμου ρόλου σχολικού/-ής ψυχολόγου στις σχολικές μονάδες.